Σάββατο, 17 Δεκεμβρίου 2011

Ζορίζεται ο Πούτιν

thumb

Στην αρχή τούς είπε μισθοφόρους και τσακάλια που ψάχνουν για χρήματα σε ξένες πρεσβείες. Ύστερα, όμως, έκανε πίσω και είπε ότι οι Ρώσοι πολίτες είναι ελεύθεροι να διαδηλώνουν και να εκφράζουν τις απόψεις τους, φτάνει να σέβονται τον νόμο... Πρόκειται για τους εκα­τοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές που πλημμύρισαν τους δρό­μους της Μόσχας και πολλών μεγάλων ρωσικών πόλεων, μία εβδομάδα μετά τις εκλογές, καταγγέλλοντας τον Πούτιν γιαεξαπάτηση και νοθεία!

Έτσι ο Ρώσος πρωθυπουργός, που ετοιμάζεται σε τρεις μήνες να ξαναγίνει πρόεδρος, εγκατέλειψετους υβριστι­κούς χαρακτηρισμούς μόλις είδε τα πλήθη στους δρόμους και οχυρώνεται τώρα πίσω από την άποψη ότι οι Ρώσοι είναι ελεύθεροι ακόμη και να... διαδηλώνουν.
Όσο για τον πρόεδρο Ντμίτρι Μεντβέντεφ, ο οποίος σε λίγους μήνες θα γίνει πρωθυπουργός, αυτός προχώρησε λίγο περισσότερο, δηλώνοντας ότι θα ζητήσει να επανεξε­ταστούν όλες οι αναφορές για εκλογικές παρατυπίες. Ωστό­σο οι ρωσικές αρχές ξεκαθάρισαν ότι δεν υπάρχει περίπτω­ση να αμφισβητηθεί το αποτέλεσμα των εκλογών, το οποίο κατακυρώθηκε, ούτε βέβαια να γίνουν δεκτά τα αιτήματα των διαδηλωτών για αποφυλάκιση των συλληφθέντων που διαδήλωναν...
Διαδηλώσεις
Η νέα γραμμή του Κρεμλίνου είναι να δικαιολογηθεί το 49,3% που έλαβε τελικά η Ενωμένη Ρωσία, δηλαδή το κόμ­μα του Πούτιν, ως μια φυσιολογική φθορά και να παραμε­ριστούν οι βαρύτατες κατηγορίες για νοθεία και απάτη από ένα κόμμα το οποίο χιλιάδες άνθρωποι καταγγέλλουν πλέον ως «το κόμμα των κλεφτών και των απατεώνων».
Η αλήθεια, όμως, είναι ότι αυτές οι εκλογές ήταν οι πρώ­τες από τον καιρό που ο Πούτιν ασκεί κυριολεκτικά ανενό­χλητος την κυριαρχία του, οι οποίες έκαναν τους πολίτες να ξυπνήσουν και να κατέβουν στους δρόμους...
Μια ολόκληρη κοινωνία πολιτών μοιάζει να αφυπνίζεται και να διεκδικεί τα δικαιώματά της. Κανείς δεν έχει αμφι­βολία ότι το παιχνίδι δεν μπορεί να αλλάξει μέσα σε λίγες εβδομάδες ή μήνες. Όμως οι αντικυβερνητικές διαδηλώ­σεις οδηγούν αργά, αλλά σταθερά, στη διαμόρφωση ενός ρεύματος το οποίο θα προσπαθήσει να εξασφαλίσει ότι ο Πούτιν δεν θα εκλεγεί τουλάχιστον από τον πρώτο γύρο στις προεδρικές εκλογές του Μαρτίου 2012.
Η κινητοποίηση πήρε διαστάσεις. Το Διαδίκτυο χρησιμο­ποιήθηκε σε μεγάλο βαθμό και πολλοί τόλμησαν να απαντήσουν ακόμη και στις αναρτήσεις του ίδιου του Μεντβέντεφ καταγγέλλοντάς τον ως ψεύτη. Γεγονός είναι ότι πάρα πολ­λοί, ιδιαίτερα νέοι, κατάλαβαν ότι η μαζική παρουσία τους, όχι μόνο στο Διαδίκτυο, αλλά και στους δρόμουςμπορεί να επηρεάσει τις εξελίξεις.
Ο Πούτιν μπορούσε να μιλάει για «ελάχιστες δεκάδες, υποκινούμενους από τις δηλώσεις της Αμερικανίδας υπουρ­γού Εξωτερικών», αλλά δεν θα μπορούσε να επαναλάβει τις ίδιες ανοησίες όταν στους δρόμους βρίσκονταν εκατοντά­δες χιλιάδες άνθρωποι.
Πολλοί θεωρούν ότι άρχισε μια ουσιαστική αντίσταση σε ένα καθεστώς το οποίο εγκαθιδρύθηκε πολύ εύκολα, μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, όταν ολόκληρη η κρατική περιουσία ουσιαστικά ιδιωτικοποιήθηκε, με τη λη­στρική μοιρασιά της ανάμεσα σε μερικές δεκάδες «ολιγάρχες», οι οποίοι ήταν οι εκλεκτοί των νέων αρχόντων του Κρε­μλίνου!
Φιλοδοξίες
Ο Πούτιν είχε τώρα δύο επιλογές. Η πρώτη ήταν να χρη­σιμοποιήσει αμέσως σκληρά κατασταλτικά μέτρα ενάντια στις διαμαρτυρίες, απαγορεύοντας κάθε διαδήλωση, και με την ωμή βία να πατάξει τους διαδηλωτές. Σε αυτή την περί­πτωση κινδύνευε πραγματικά να συγκαταλεχθεί και η Ρωσία ανάμεσα στις χώρες που οι ηγέτες τους αδιαφορούν για τη λαϊκή οργή και αγανάκτηση και απαντούν με βία και κατα­στολή.
Ο Ρώσος ηγέτης κατάλαβε, ευτυχώς έγκαιρα, ότι κάτι τέ­τοιο δεν θα μπορούσε να έχει ευτυχή κατάληξη.
Έτσι διάλεξε τη δεύτερη εναλλακτική λύση, δηλαδή τη με­θόδευση της εκτόνωσης, ελπίζοντας ότι οι διαμαρτυρίες θα ξεθυμάνουν, ο κόσμος θα εκφράσει την οργή του και στη συνέχεια θα επιστρέψει στα σπίτια του, τις δουλειές του και στα «κατεστημένα» κόμματα, οπότε η κατάσταση θα μπορεί να ελεγχθεί πολύ καλύτερα...
Οι φιλοδοξίες του Πούτιν δεν του επι­τρέπουν να είναι κατηγορούμενος ότι στερεί τα στοιχειώδη δικαιώματα από τον ρωσικό λαό ή ότι στέλνει τον στρατό και την αστυνομία ενάντια σε άοπλους ειρηνικούς διαδηλωτές. Στο πονηρό μυ­αλό του έχει άλλες σκέψεις για το πώς θα μπορέσει να εξουδετερώσει τη λαϊκή οργή... Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμη και εκπρόσωποι της ρωσικής Εκκλησί­ας εκφράστηκαν τις τελευταίες ημέρες επικριτικά για τους χειρισμούς και τις μεθοδεύσεις που οδήγησαν στην εκλο­γική νίκη του κόμματος του Πούτιν, έστω και με περιορισμένο ποσοστό.
Χρειάζεται χρόνος
Όλα αυτά δείχνουν από τη μία πλευρά ότι κάτι αρχίζει να κι­νείται στη Ρωσία, αλλά από την άλλη ότι τα πράγματα απέχουν ακόμη πολύ από το να συνθέτουν την εικόνα μιας πραγματικά κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, που λειτουργεί και επιτρέπει σε όλες τις απόψεις να εκφράζονται ελεύθερα. Η αντιπο­λίτευση θα χρειαστεί ακόμη καιρό και προσπάθειες για να μπορέσει να συγκροτηθεί και να αμφισβητήσει δυναμικά τον παντοδύναμο Πούτιν!
ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΤΟ “ΠΟΝΤΙΚΙ” ΣΤΙΣ 15-12-11

Δεν υπάρχουν σχόλια: